Artykuły

Serce. Bije w naszych piersiach, toczy krew, jest maszyną, która pracuje non-stop, jest mechanizmem, bez którego nie możemy przecież żyć. Czy jednak należycie dbamy o ten mechanizm? Czy myślimy o tym, że przez złą dietę i nasz tryb życia, mechanizm ten zacznie się psuć, zacznie zawodzić?

Jedzenie nie powinno nam się kojarzyć jedynie z potrzebą zaspokajania głodu. Jedzenie to w dużej, w ogromnej wręcz mierze przyjemność, którą odczuwamy, spożywając ulubione posiłki. Przyjemność ta może także wpływać na inne aspekty naszego życia, dokładniej zaś rzecz ujmując, niektóre z przeznaczonych do konsumpcji rzeczy zyskało miano afrodyzjaków.

Nie przypuszczałbym, iż małe czerwone warzywo może wzbudzać w ludziach tak wielkie emocje. Owszem, pamiętam zabawę w pomidora z czasów dzieciństwa, pamiętam też ciekawość, dlaczego właściwie nie była to zabawa z rzodkiewkę czy seler na przykład. Zawsze plasterki pomidora w przyjemny sposób uświetniały leżące na talerzu kanapki.

Nie dziwi mnie fakt, iż premiery filmowe są w naszym kraju niejednokrotnie opóźnione w stosunku do kin zagranicznych. Film, o którym chciałbym napomknąć, miał swoją światową premierę już dwa lata temu, do Polski trafiając w marcu 2010r. Mam wrażenie, iż ta francuska produkcja nie odbiła się należytym echem na międzynarodowym poletku, zapewne takie samo przyjęcie czeka ów film u nas.

Po skończonej kolacji, najedzony i szczęśliwy, zmusiłem się do sprzątnięcia stołu. Odnosząc resztki do lodówki, chwyciłem słoiczek z wyjedzoną do połowy musztardą. Właściwie przez ten cały czas nie podejmowałem specjalnych rozmyślań na temat tej przyprawy, tym bardziej zdziwiło mnie natarczywe łaknienie wiedzy. Wiedzy o musztardzie właśnie.

Ludzki mózg. Jakiż to fascynujący, skomplikowany, a zarazem delikatny organ. Organ stanowiący ledwie 2% masy naszego ciała, pochłaniający jednak niemal jedną czwartą całej energii, jaką jesteśmy w stanie dostarczyć naszemu organizmowi.

Nie mógłbym powiedzieć, że polska kuchnia nie satysfakcjonuje mojego żołądka i podniebienia w wystarczający sposób. Jednakże mimo upodobania do mielonych, schabowych i bigosu, uważam, iż warto poznawać kulinarne gusta i tradycje z krajów odległych. Tym zaś razem, udajmy się na gastronomiczną wycieczkę po Turcji.

Kiedy byłem małym chłopcem, lato kojarzyło mi się głównie z jednym owocem. Cieszyły mnie wakacje, cieszyły mnie ustawiane wszędzie budki z lodami i ciepła woda w jeziorze, jednakże było coś jeszcze, co uwielbiałem równie mocno, lub bardziej nawet. Każdego dnia, pod mój dom przyjeżdżał mały busik wypełniony arbuzami. I o tym właśnie będzie niniejszy artykuł.

Lato, coraz więcej upalnych dni, które mimo przyjemnego słońca, niektórym mogą dać się we znaki. W takich dniach myślimy jedynie o tym, by znaleźć jakiś skuteczny sposób na choć krótkotrwałe ochłodzenie i orzeźwienie. Nie mamy ochoty na ciężkie i sycące obiadowe dania, wybierając przygotowane na zimno desery i sałatki.

Picie herbaty stało się nieodłącznym rytuałem ludzkiej egzystencji. Pijemy ją w samotności lub też jesteśmy skłonni zaprosić "na herbatkę" znajomych. Sam rynek herbat urósł do niebotycznych rozmiarów, oferując nam herbatki owocowe, ziołowe, czy jakie tam jeszcze byśmy sobie życzyli.